elenfrderu

orl megaliΩτίτιδα – Ο όρος ωτίτιδα αναφέρεται γενικά σε μόλυνση των αυτιών. Μπορεί να επηρεάσει το εξωτερικό ή μέσω αυτί και να είναι χρόνια ή οξεία. Αν και παρόμοια συμπτώματα, η αντιμετώπιση είναι διαφορετική στην κάθε περίπτωση και χρήζει ΩΡΛ εξέτασης.

Βαρηκοΐα

Ίλιγγος – Ίλιγγος είναι η ζαλάδα με περιστροφικό χαρακτήρα και οι κυριότερες μορφές που αντιμετωπίζονται από ΩΡΛ είναι: ο Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως (BPPV), η νόσος Meniere και η αιθουσαία νευρίτιδα.

Εμβοές (βουητό στα αυτιά) – Το βουητό στα αυτιά είναι κοινό και μπορεί να επηρεάσει το ένα ή και τα δύο αυτιά με ή χωρίς άλλα συμπτώματα.

Διάτρηση τυμπανικής μεμβράνης – Συχνό φαινόμενο στα παιδιά και νεαρούς ενήλικες έπειτα από κάποιο κρύωμα και οξεία μέση ωτίτιδα. Σπάνια η διάτρηση επηρεάζει την ακοή αφού συνήθως είναι μικρή σε μέγεθος και επουλώνεται αυτόματα σε αυτές τις περιπτώσεις. Πιο επίμονες, συμπτωματικές διατρήσεις αντιμετωπίζονται με Μυριγγοπλαστική / Τυμπανοπλαστική.

Οξεία αμυγδαλίτιδα – Η αντιμετώπιση είναι συντηρητική και η χορηγία αντιβιοτικών ενδείκνυται μόνο σε βακτηριδιακές φλεγμονές. Η παρουσία πονόλαιμου με πυρετό, πυώδεις εκκρίσεις στις αμυγδαλές και διόγκωση των τραχηλικών λεμφαδένων αυξάνουν την πιθανότητα βακτηριδιακής αιτίας. Η αμυγδαλεκτομή συνιστάται σε ασθενείς με πολλαπλά επεισόδια ανά έτος.
Φωνητικές διαταραχές και Νεοπλασίες φωνητικών χορδών – Βράγχος φωνής ή δυσφωνία πέραν των δύο εβδομάδων χρήζει άμεσης ανάγκης για λαρυγγοσκόπηση των φωνητικών χορδών από τον ΩΡΛ.

Τραχηλικές διογκώσεις – Τραχηλικές διογκώσεις πέραν των δύο εβδομάδων χρήζουν άμεσης αξιολόγησης από τον ΩΡΛ.

Παθήσεις σιαλογόνων αδένων – Οι σιαλογόνοι αδένες βοηθούν στην κατάποση και πέψη του φαγητού παράγοντας 500 – 1500mls σιέλου κάθε μέρα. Περίοδοι ασιτίας ή αφυδάτωσης μπορεί να οδηγήσουν σε φλεγμονές ή και στη δημιουργία σιαλόλιθων. Διογκώσεις των σιαλογόνων αδένων πρέπει να διερευνώνται.

Παθήσεις φάρυγγα / οισοφάγου – Η λαρυγγοφαρυγγική παλινδρόμηση συνήθως παρουσιάζεται με βράγχος φωνής, ευαισθησία στο φάρυγγα και ξηρό βήχα, κυρίως κατά τις νυχτερινές ώρες.Μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών έχουν συμπτώματα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης και η θεραπεία πρωταρχικά εστιάζεται στην τροποποίηση κάποιον διατροφικών και άλλων συνήθειων.

Αλλεργία και ρινίτιδες

Ρινικοί πολύποδες – Οι ρινικοί πολύποδες παρουσιάζονται με ρινική συμφόρηση, ανοσμία και ρινικές εκκρίσεις. Η αντιμετώπιση, είτε φαρμακευτική είτε εγχειρητική, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο επανεμφάνισης τους και χρήζουν μακροχρόνιας θεραπείας. Το σύνδρομο Sampter και άλλες συστηματικές νόσοι επηρεάζουν το ρινικό βλεννογόνο.

Ιγμορίτιδα (ρινοκολπίτιδες)

Επίσταξη (ρινική αιμορραγία)

Παθήσεις ρινικού διαφράγματος και ρινικών κογχών – Οι ρινικές κόγχες αποτελούν ανατομικές δομές στο πλάγιο τοίχωμα της μύτης. Υπερτροφικές κάτω ρινικές κόγχες δυσχεραίνουν την απόφραξη και πολλές φορές χρήζουν χειρουργικής αντιμετώπισης ταυτόχρονα με το ρινικό διάφραγμα για βελτίωση των συμπτωμάτων.

Πλαστική μύτης – Η λειτουργική ρινοπλαστική αποσκοπεί στην αποκατάσταση της αισθητικής του προσώπου και της λειτουργίας της μύτης.

Διαταραχές ύπνου (Ροχαλητό και Υπνική Άπνοια) – Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συντείνουν στη δημιουργία ροχαλητού και κατ’ επέκταση διαταράσσουν το βραδινό ύπνο. Το απλό ροχαλητό δεν συνοδεύεται πάντοτε από απόφραξη των άνω αναπνευστικών. Το σύνδρομο της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα και πρέπει να αντιμετωπίζεται είτε χειρουργικά είτε με συσκευή συνεχούς χορήγησης αέρα θετικής πίεσης (CPAP).